Η αυχενική οστεοχόνδρωση, ή σπονδύλωση, εμφανίζεται ως αποτέλεσμα αλλαγών στο σχήμα και τη δομή των σπονδύλων. Παρά το γεγονός ότι η αυχενική περιοχή είναι αρκετά κοντή σε σχέση με το συνολικό μήκος της σπονδυλικής στήλης, είναι ίσως το πιο σημαντικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης. Κάθε ζεύγος γειτονικών σπονδύλων σχηματίζει μεσοσπονδύλιους τρήματα, μέσω των οποίων αναδύονται νευρικές ρίζες και κατευθύνονται σε κάθε μυ και όργανο του άνω μισού του σώματος. Τα ζωτικά αγγεία που παρέχουν αίμα στον εγκέφαλο περνούν μέσα από άλλα ανοίγματα - στις πλευρικές διεργασίες αυτών των σπονδύλων.
Αιτίες οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
Οι αιτίες της οστεοχονδρωσίας είναι:
- τραυματισμοί,
- «καθιστική» εργασία σε οθόνη που βρίσκεται κάτω από το ύψος των ματιών,
- σωματική εργασία που σχετίζεται με τη μεταφορά βαρέων φορτίων,
- οδήγηση αυτοκινήτου για μεγάλο χρονικό διάστημα,
- εργαστείτε "στο τηλέφωνο" χωρίς τη χρήση απομακρυσμένων συσκευών (σε αυτή την περίπτωση, ο χειριστής πιέζει τον δέκτη στο αυτί του με τον ώμο του)
- δομικά χαρακτηριστικά (τορτικόλις, συγγενείς αλλαγές στους αυχενικούς σπονδύλους, βραχύς λαιμός)
Σχηματισμός παθολογικών αλλαγών στους σπονδύλους
Με την οστεοχονδρωσία, αρχίζουν να σχηματίζονται μικρά αιχμηρά σημεία στις άκρες των σπονδυλικών σωμάτων, τα οποία μπορούν να τραυματίσουν τις κοντινές δομές. Τις περισσότερες φορές, αυτό συμβαίνει ως απόκριση σε υπερβολικό φορτίο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και δεν είναι μόνο αποτέλεσμα «γήρανσης» των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων (θυμηθείτε ότι η οστεοχόνδρωση θεωρούνταν προηγουμένως εκφυλιστική, φυσική ασθένεια «σχετιζόμενη με την ηλικία», όπως η οστεοαρθρίτιδα). Καθώς η νόσος εξελίσσεται, οι σπονδυλικές ακραίες πλάκες γίνονται πιο πυκνές και το ύψος των μεσοσπονδύλιων δίσκων μειώνεται. Αυτοί οι δίσκοι συνήθως παίζουν το ρόλο ενός αμορτισέρ μεταξύ των σπονδύλων και, μεταξύ άλλων, αποτρέπουν τη βλάβη στις ρίζες της σπονδυλικής στήλης. Με την προοδευτική οστεοχόνδρωση εμφανίζεται προεξοχή (κήλη) του πολφικού πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου, στον οποίο κατά την πορεία της νόσου ασκείται αυξανόμενη πίεση ενώ εξασθενούν οι σύνδεσμοι που «κρατούν» σε όλες τις πλευρές. Αυτή η κήλη μπορεί επίσης να συμπιέσει τις δομές της σπονδυλικής στήλης και να προκαλέσει νευρολογικές εκδηλώσεις της νόσου.
Ποια είναι τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης;
Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με σύνδρομο πόνου
Οποιοσδήποτε πόνος στην περιοχή του αυχένα κάνει κάποιον να υποπτεύεται μια παθολογία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σύμφωνα με την αυξανόμενη ένταση του συνδρόμου πόνου, χωρίζονται σε 4 στάδια, στην αρχή ο ασθενής αισθάνεται μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, αίσθημα «σφίξιμο» στην περιοχή μιας συγκεκριμένης μυϊκής ομάδας, στο τέταρτο στάδιο - το πιο σοβαρό - ο πόνος είναι τόσο έντονος που οδηγεί σε ακινησία του ασθενούς και απώλεια απόδοσης.
Εκτός από τον πόνο στην αυχενική και ινιακή περιοχή, ο ασθενής σημειώνει «αναφερόμενο» (ακτινοβολούμενο) πόνο στο άνω άκρο και στις υποπλάτια πλάγιες περιοχές του θώρακα.
Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με ριζικό σύνδρομο
Η εμπλοκή των νευρικών ριζών στη διαδικασία ενδείκνυται όταν ο πόνος, το μούδιασμα και το μυρμήγκιασμα εξαπλώνονται στην κάτω γνάθο, στην άνω πλάτη, στον αντιβράχιο και στα δάχτυλα. Ταυτόχρονα, ο ασθενής εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι «φαινόταν να ξεκουράζει» το χέρι του και κοιμόταν άβολα. Υπάρχει πρωινή δυσκαμψία στις αρθρώσεις των δακτύλων, που δεν διαρκεί περισσότερο από 10-15 λεπτά. Με την ανάπτυξη ριζικών συνδρόμων, κατά την εξέταση, μπορεί να σημειωθεί μείωση της μυϊκής δύναμης των άνω άκρων.
Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με «σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας»
Η εμπλοκή των αιμοφόρων αγγείων στη διαδικασία (συμπίεση από κήλη ή οστεόφυτο) ενδείκνυται όταν ο ασθενής παραπονιέται για συχνές κρίσεις πονοκεφάλους, ειδικά αφού βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα, όταν ρίχνει πίσω το κεφάλι (για παράδειγμα, όταν κολυμπάει, εάν υπάρχουν εμβοές και ζάλη. Αυτή η κλινική κατάσταση αναγνωρίζεται καλά με χρήση υπερήχων (με "λειτουργία χαρτογράφησης Doppler"). Το υπερηχογράφημα αποκαλύπτει στρέβλωση των σπονδυλικών αρτηριών και στένωση του αυλού τους. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να μιλάμε για χειρουργική επέμβαση, καθώς μια έντονη αλλαγή στη ροή του αίματος στις σπονδυλικές αρτηρίες αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό.
Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με «καρδιακό (καρδιακό) σύνδρομο»
Το σύνδρομο αυτό αναγκάζει τον ασθενή να απευθυνθεί πρώτα σε καρδιολόγο, αφού τα κύρια παράπονα αφορούν πόνο στο αριστερό μισό του θώρακα, την υποπλάτια περιοχή, που εξασθενεί ή εντείνεται κατά την άσκηση ή την αλλαγή θέσης του σώματος. Μετά τον αποκλεισμό του εμφράγματος του μυοκαρδίου και άλλων καρδιοπαθειών, ο ασθενής εισάγεται υπό την επίβλεψη και θεραπεία νευρολόγου και ορθοπεδικού.
Διαγνωστικά
Για την αποσαφήνιση της διάγνωσης χρησιμοποιούνται τέσσερις μέθοδοι: ακτινογραφία, υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία.
Η πιο προσιτή μέθοδος εξακολουθεί να είναι η ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. η πιο κατατοπιστική είναι η ακτινογραφία στην πλάγια προβολή («πλάγια όψη»). Αυτή η μέθοδος επιτρέπει, σε μια πρώτη προσέγγιση, να προσδιορίσει την παρουσία τραυματισμού και μεγάλες δομικές αλλαγές στους σπονδύλους.
Γίνεται υπερηχογράφημα (υπερηχογράφημα) για να διευκρινιστεί η κατάσταση των σπονδυλικών αρτηριών. Χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο, καθορίζεται εάν η ροή του αίματος είναι εξασθενημένη, και εάν ναι, σε ποιο βαθμό και τι είδους εμπόδια έχουν προκύψει και πού βρίσκονται.
Αξονική τομογραφία (CT). Σας επιτρέπει να αξιολογήσετε με μεγαλύτερη ακρίβεια την κατάσταση των δομών των οστών, τον βαθμό πυκνότητας του οστικού ιστού και σας επιτρέπει να δείτε μικρότερα οστεόφυτα (αποφύσεις οστών) από ό,τι είναι δυνατό με την ακτινογραφία.
Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Αυτός ο τύπος εξέτασης είναι απαραίτητος εάν υπάρχει υποψία παρουσίας κήλης, η ακριβής θέση της βλάβης του νωτιαίου μυελού και ο βαθμός αυτής της βλάβης. Αυτή η μελέτη είναι απαραίτητη εάν τεθεί το ζήτημα της χειρουργικής (χειρουργικής) θεραπείας παθήσεων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας
Φαρμακευτική θεραπεία
Το τυπικό σύνολο θεραπειών για τη θεραπεία της αυχενικής οστεοχονδρωσίας αντικατοπτρίζει τους στόχους της θεραπείας: ανακούφιση από τον πόνο εξαλείφοντας τους επώδυνους μυϊκούς σπασμούς και τη φλεγμονή των νευρικών ριζών, αυξάνοντας παράλληλα την κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, χρησιμοποιούνται κυρίως με τη χρήση παυσίπονων, ΜΣΑΦ - μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, μυοχαλαρωτικών. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η αυτοθεραπεία με φάρμακα από αυτές τις ομάδες μπορεί να είναι επικίνδυνη, καθώς υπάρχει πιθανότητα λανθασμένης ερμηνείας των συμπτωμάτων, καθώς και υποεκτίμησης των παρενεργειών αυτών των φαρμάκων. Τα τοπικά (δερματικά) ΜΣΑΦ φάρμακα με τη μορφή πηκτωμάτων χρησιμοποιούνται ευρέως και όταν σταματήσει ο πόνος, αυτά τα ίδια φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τη μορφή αλοιφών.
Για τη θεραπεία της οστεοχόνδρωσης σε βαθύτερο, «βασικό» επίπεδο, χρησιμοποιούνται συστηματικά φάρμακα βραδείας δράσης. Αυτές οι ουσίες αποκαθιστούν τις δομές χόνδρου των σπονδύλων και αποτρέπουν την περαιτέρω βλάβη τους. Τα μαθήματα θεραπείας είναι μεγάλα, το αποτέλεσμα διαρκεί για πολλούς μήνες.
Η αυχενική οστεοχονδρωσία έχει σημαντικές διαφορές από την παθολογία άλλων τμημάτων της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος στην περιοχή του λαιμού σε αυτή την περίπτωση μπορεί να προκληθεί όχι από σήματα από τα νωτιαία νεύρα που υποφέρουν, αλλά από επώδυνη χρόνια μυϊκή καταπόνηση - όλα μαζί αυτό ονομάζεται μυοτονωτικό σύνδρομο. Αυτή είναι μια εντελώς «καλοήθης» κατάσταση που ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία με το ίδιο σύνολο φαρμάκων: μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μυοχαλαρωτικά, χρήση ενδομυϊκών «αποκλεισμών» με χρήση στεροειδών. Συνήθως, ο γιατρός ανιχνεύει οξύ πόνο κατά την ψηλάφηση των λεγόμενων σημείων «σκανδάλης» κατά μήκος ολόκληρης της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, καθώς και στην περιοχή των μυών της άνω ζώνης ώμου. Πιο συχνά, αυτή η παθολογία εμφανίζεται σε γυναίκες, οι περισσότερες από αυτές κάτω των 40 ετών. Παρά το σύνδρομο έντονου πόνου, οι νευροαγγειακές δομές παραμένουν ανέπαφες και η ροή του αίματος στην περιοχή της κεφαλής δεν επηρεάζεται.
Χειροκίνητη θεραπεία
Αυτή η μέθοδος θεραπείας μπορεί να είναι αποτελεσματική για πρόσφατο (συχνά ως αποτέλεσμα μικροτραυματισμού, υπεξάρθρημα) πόνο στον αυχένα που δεν συνοδεύεται από ζάλη ή άλλες αλλαγές στο νευρικό σύστημα και στο κυκλοφορικό σύστημα. Επιτρέπεται η καταφυγή στη χειρωνακτική θεραπεία μόνο μετά από ενδελεχή εξέταση. Επιπλέον, ο γιατρός που εκτελεί αυτή τη διαδικασία πρέπει να έχει επαρκή εμπειρία στον τομέα της τραυματολογίας και της ορθοπεδικής. Για τις «παλιές» μορφές της νόσου, η χρήση χειρωνακτικής θεραπείας είναι επικίνδυνη!
Υπάρχουν δύο γνωστές μέθοδοι αυτού του τύπου παρέμβασης:
- χειραγώγηση (αιχμηρές σύντομες κρούσεις σημαντικής δύναμης με στόχο την εξάλειψη των υπεξαρθρώσεων, τα γνωστά "κλικ στα οστά").
- κινητοποίηση (η μέθοδος βασίζεται στην ομαλή διάταση του λαιμού μετά από ζέσταμα και χαλάρωση του μυϊκού κορσέ του λαιμού).
Χρησιμοποιείται επίσης μια συνδυασμένη μέθοδος, η οποία βασίζεται σε συνδυασμό δύο κύριων. Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι εκτός από αυτές τις αντενδείξεις, η χειρωνακτική θεραπεία απαγορεύεται για ασθένειες που συνοδεύονται από αυξημένη αρτηριακή πίεση, για οποιαδήποτε παθολογία του θυρεοειδούς αδένα και των οργάνων της ΩΡΛ.
Θεραπεία της αυχενικής οστεοχονδρωσίας στο σπίτι
Θεραπευτικές ασκήσεις για την αυχενική οστεοχονδρωσία
Ο πρώτος και κύριος κανόνας για τους αρχάριους στη φυσικοθεραπεία είναι να μην εκτελούν ασκήσεις ενώ ξεπερνούν τις οδυνηρές αισθήσεις. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να ξεκινάτε στην «οξεία» περίοδο, όταν ο πόνος έχει μόλις εμφανιστεί. Μια άλλη σημαντική σύσταση είναι η αποφυγή απότομων κινήσεων και κυκλικών κινήσεων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Κάθε συνεδρία πρέπει να ξεκινά με ένα σύντομο, ελαφρύ αυτομασάζ στους μυς του λαιμού.
Ακολουθεί προθέρμανση:
- Τα χέρια είναι χαμηλωμένα κατά μήκος του σώματος, οι ώμοι σε επίπεδο, η πλάτη είναι ίσια (μπορείτε να ελέγξετε τη στάση σας πιέζοντας ελαφρά τις φτέρνες, τις ωμοπλάτες και τους γλουτούς σας στον τοίχο). Περπατάμε στη θέση για 1 λεπτό σε όλο το πόδι, 1 λεπτό στα δάχτυλα, 1 λεπτό στις φτέρνες.
- Η αρχική θέση είναι η ίδια. Σφίγγουμε τα χέρια μας σε γροθιές, σηκώνουμε και κατεβάζουμε τους ώμους μας, με τα χέρια ίσια. Οι κινήσεις είναι αργές, κάνουμε 20 επαναλήψεις, η τελευταία άνοδος είναι μεγαλύτερη κατά 5 δευτερόλεπτα. Φροντίζουμε να μην σφίγγουν οι μύες του λαιμού.
- Η αρχική θέση είναι η ίδια. Γέρνουμε τα κεφάλια μας ένα-ένα προς τα δεξιά και μετά προς τα αριστερά. Οι κινήσεις είναι ομαλές, μία κλίση για 8 μετρήσεις, στο ακραίο σημείο της κλίσης - κρατήστε για 8 δευτερόλεπτα.
- Η αρχική θέση είναι η ίδια ή κάθεστε σε μια σκληρή καρέκλα. Ομαλές κλίσεις του κεφαλιού προς τα εμπρός, στο ακραίο σημείο - κρατήστε το για 8 δευτερόλεπτα
- Η αρχική θέση είναι η ίδια ή κάθεστε σε μια σκληρή καρέκλα. Γείρετε αργά το κεφάλι σας προς τα εμπρός έως ότου το πηγούνι σας να αγγίξει το στήθος σας και, στη συνέχεια, γυρίστε αργά το κεφάλι σας προς τα δεξιά (κατά 4 μετρήσεις) και προς τα αριστερά (κατά 4 μετρήσεις). Αποφύγετε την υπερβολική καταπόνηση των μυών.
- Η αρχική θέση είναι η ίδια ή κάθεστε σε μια σκληρή καρέκλα. Σηκώνουμε τους ώμους μας για 4 μετρήσεις και στη συνέχεια τους χαμηλώνουμε ομαλά για 4 μετρήσεις. 10 επαναλήψεις.
- Η αρχική θέση είναι η ίδια ή κάθεστε σε μια σκληρή καρέκλα. Σηκώνουμε τους ώμους μας, αλλά τώρα κάνουμε κυκλικές κινήσεις από μπροστά προς τα πίσω, για 8 μετρήσεις. 10 επαναλήψεις.
- Ανορθώνουμε την πλάτη μας και ελέγχουμε τη στάση μας. Για 4 μετρήσεις, φέρνουμε τις ωμοπλάτες μαζί πίσω από την πλάτη μας, προσπαθώντας να τις συνδέσουμε, στο τελικό σημείο παραμένουμε για 8 δευτερόλεπτα και μετά επιστρέφουμε στην αρχική θέση.
Μαξιλάρια
Όπως ήδη αναφέρθηκε, η υπερτονικότητα των μυών του λαιμού είναι η πρώτη και συχνά η κύρια αιτία ανάπτυξης της αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Η ορθολογική επιλογή μαξιλαριών και στρωμάτων, η διασφάλιση μιας χαλαρής και άνετης θέσης κατά τη διάρκεια του ύπνου δεν είναι λιγότερο σημαντικές από τη γυμναστική, τη φυσικοθεραπεία και τα φάρμακα.
Όταν επιλέγετε ένα στρώμα, προσέξτε τη σύνθεση του πληρωτικού (κατάλληλα προϊόντα που είναι τουλάχιστον τα μισά από νιφάδες καρύδας, δηλαδή με επαρκή βαθμό ακαμψίας). Τα στρώματα με μαλακά ελατήρια δεν παρέχουν επαρκή ανόρθωση της σπονδυλικής στήλης. Η βέλτιστη θέση ύπνου είναι στο πλάι, με το ένα ή και τα δύο γόνατα τραβηγμένα προς τα πάνω προς το στομάχι σας. Το μαξιλάρι πρέπει να τοποθετείται με τέτοιο τρόπο ώστε να γεμίζει όλο το διάστημα μεταξύ του ώμου, του αυτιού και του στρώματος, ενώ το βρεγματικό τμήμα (στεφάνι) του κεφαλιού βρίσκεται στην ίδια οριζόντια γραμμή με τη σπονδυλική στήλη. Τα πολύ ψηλά και πολύ χαμηλά, καθώς και τα μαλακά μαξιλάρια πρέπει να αποφεύγονται. Η ιδανική επιλογή είναι ένα προϊόν με εργονομικό σχήμα, δηλαδή, σε αυτή την περίπτωση, με ένα μικρό ρολό στη μία πλευρά.
Γενικές συστάσεις
Δώστε προσοχή στη στάση σας. Όταν περπατάτε ή στέκεστε, η σωστή στάση είναι όταν το στήθος προεξέχει προς τα εμπρός και το στομάχι αποσύρεται.
Αποφύγετε να κάθεστε για μεγάλες χρονικές περιόδους. Ένας απλός κανόνας για την πρόληψη της αυχενικής οστεοχονδρωσίας είναι γνωστός: μετά από κάθε 60 λεπτά εργασίας, απαιτείται 10-15 λεπτά περπάτημα ή προθέρμανση.
Μια καρέκλα εργασίας πρέπει να έχει ψηλό προσκέφαλο ή πλάτη.
Όταν κάθεστε, τα πόδια σας πρέπει να ακουμπούν στο πάτωμα και ο λαιμός σας να μην είναι τεντωμένος. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήστε ειδικές ορθοπεδικές συσκευές: στηρίγματα κάτω από το λαιμό όταν οδηγείτε σε αυτοκίνητο, ένα μαξιλάρι κάτω από την πλάτη.
Αποφύγετε την άρση βαρέων βαρών. Εάν είναι απαραίτητο, κατεβείτε στα γόνατά σας, κρατήστε ένα βαρύ αντικείμενο στον κορμό σας και στη συνέχεια σηκωθείτε ομαλά, χρησιμοποιώντας τη δύναμη των μυών των ποδιών σας, αλλά όχι το «τράβηγμα» της πλάτης σας.
Μην σκύβετε με τα πόδια σας ίσια. Χρησιμοποιήστε βάσεις ή επιφάνειες εργασίας για να φέρετε το θέμα πιο κοντά σας, αντί να γέρνετε το πρόσωπό σας προς το θέμα. Προσπαθήστε να κάνετε την εργασία σας ενώ κάθεστε σε μια καρέκλα ή μια μπάλα γυμναστικής.
Εάν πρέπει να χρησιμοποιήσετε σφουγγαρίστρα, σκούπα ή τσουγκράνα, μην τεντώνετε τα χέρια, την πλάτη, το λαιμό και μην γέρνετε στο πλάι.
Αποφύγετε το πρόσθιο κολύμπι.